Abstrakt

W wystąpieniu przedstawiono specyfikę werbalizacji i konceptualizacji językowo-kulturowego fenomenu relacji pieniężnych w praktykach dyskursywnych przestrzeni języka ukraińskiego i polskiego. W oparciu o strukturalno-semantyczną metodę opisu materiału językowego, metodologię analizy pojęciowej, językowe i linguosemiotyczne metody analizy dyskursu, analizę gatunkową, koncepcja dyskursu stosunków pieniężnych zostaje ukazana jako zjawisko pragmatyczno-komunikacyjne o pewnym charakterze werbalnym, symboliczna treść tekstowa, z zespołem gatunków, kanałów i sposobów wyrazu w praktyce języków słowiańskich. Obecność klauzul takiego dyskursu odnotowuje się nie tylko w szczególnych typach dyskursu ekonomicznego, ale także w szeregu dyskursów o kierunku humanitarnym o wektorach instytucjonalnych i osobistych, naukowych i pseudonaukowych – w dyskursie krytyczno-filologicznym (z zaleceniem nagrody pieniężnej), w dyskursie publikacji naukowych (z wyrazami wdzięczności za wkład pieniężny – pomoc z funduszu finansowego przy realizacji wartościowego projektu), w dyskursie oficjalnych apeli obywateli/społeczności do rządu (wraz z wprowadzeniem kontrastu między pozytywnymi i negatywnymi wypowiedziami semantyki monetarnej o znaczeniu bezpośrednim i metaforycznie uosobionym, zakończonym imperatywem), w dyskursie pamiętnikowym itp. Zauważa się powstawanie najnowszych metafor pojęciowych przekształconej sfery pojęciowej stosunków pieniężnych.  

Notka biograficzna

Rok ukończenia studiów wyższych – 1999, Kijowski Uniwersytet Narodowy im. Tarasa Szewczenki. Specjalność dyplomowa – język i literatura rosyjska, język i literatura ukraińska. Od 2009 kandydat nauk filologicznych. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego od 2015. Od 2024 magister filologii na specjalności Języki i literatury słowiańskie, pierwszy to język polski.