Abstrakt

Trzecia dekada XXI wieku to czas dynamicznego rozwoju glottodydaktyki polonistycznej, ale także okres, w którym zachodzą głębokie zmiany kulturowe. Zrozumieć je i wytłumaczyć próbują kulturoznawcy i medioznawcy. Wnioski płynące z ich badań przedostają się także do polonistycznego dyskursu glottodydaktycznego. Odpowiedzialni nauczyciele nie mogą pozostać na nie obojętni, jeśli chcą podejmować bardziej efektywne działania, mające na celu usprawnienie pracy dydaktycznej. Co jakiś czas warto aktualizować wiedzę glottokulturoznawczą, by nadążać za ewoluującymi kulturowymi praktykami i przyzwyczajeniami ludzi, i w efekcie umieć wybrać rozwiązania świeże i skuteczne oraz potrafić zrezygnować z tych spektakularnych, sprawiających jedynie wrażenie „nowoczesnych”. Niniejszy referat jest próbą przyjrzenia się nauczaniu JPJO i KPJO i sprawdzenia ich stanu z perspektywy współczesnych badań kulturoznawczych i medioznawczych.

Notka biograficzna

Lektor języka polskiego jako nierodzimego; kulturoznawca glottodydaktyczny, slawista, politolog. Zastępca dyrektora i adiunkt w Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców Polonicum Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Członek Państwowej Komisji ds. Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego. Wiceprzewodniczący Zespołu Języka Polskiego poza Granicami Kraju Rady Języka Polskiego przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. Kierownik Pracowni Glottodydaktyki Kulturowej. Kierownik Zespołu Badań nad Językiem Polskim i Kulturą Polską w Azji Wschodniej i Południowej. Ekspert Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej i Instytutu Rozwoju Języka Polskiego. Członek Redakcji „Canadian Slavonic Papers/Revue canadienne des slavistes”. W latach 2011-2014 profesor wizytujący w Department of Slavic Languages and Literatures, University of Toronto (2012-2013 – pełnił obowiązki dyrektora Programu Polskiego). Odbył staż podoktorski w Londynie (University College London; 2011). Wykładał na kilkudziesięciu uczelniach, na trzech kontynentach. Współpracował z licznymi organizacjami pozarządowymi, instytucjami samorządowymi oraz centralnymi. Prowadzi badania nad zagadnieniami glottokulturowymi, związanymi z międzynarodowym kontekstem polonistyki, dotyczącymi zarządzania językiem i historią nauczania jpjo. Autor i współautor wielu artykułów naukowych, monografii i pomocy dydaktycznych.