Abstrakt

W procesie kształcenia i wychowania młodych ludzi języki pełnią zwykle trzy funkcje: ułatwiają proces uczenia się i rozwoju osobistego („język/języki edukacji”), są sposobem powiększania przestrzeni komunikacyjnej („język/języki komunikacji międzyregionalnej i międzynarodowej”) oraz wspierają wyrażanie jednostkowej odmienności („język/języki osobistego wyboru”). W trakcie mojego wystąpienia przedstawię, jaką rolę w wielojęzycznym rozwoju młodych ludzi może odegrać polszczyzna z pochodzenia i odziedziczona, nauczana w ramach edukacji polonijnej.  

Notka biograficzna

Ukończył studia filologii germańskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, dodatkowo studiował języki romańskie na Freie Universität w Berlinie i Université Paris – III (La Sorbonne Nouvelle). 19 maja 2005 uzyskał stopień doktora na podstawie dysertacji Realioznawstwo w podręcznikach do nauczania języków polskiego i niemieckiego jako obcych. Analiza porównawcza programów i pomocy dydaktycznych (promotor – Władysław Miodunka). 22 stycznia 2014 habilitował się na podstawie pracy Modele kształcenia nauczycieli języków obcych w Polsce i w Niemczech. W stronę glottodydaktyki porównawczej. 27 lipca 2021 został mu nadany tytuł profesora nauk humanistycznych.

Pracownik naukowy i wykładowca wielu polskich uczelni. W latach 2008–2017 zatrudniony na stanowisku adiunkta w Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był także w latach 2005–2018 adiunktem i profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego (w którym kierował Zakładem Glottodydaktyki), a w latach 2017-2022 profesorem w Instytucie Badań nad Edukacją i Komunikacją Politechniki Śląskiej (w którym kierował Zakładem Lingwistyki Stosowanej i pełnił funkcję zastępcy dyrektora instytutu) oraz profesorem w Instytucie Polonistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego.

Jego zainteresowania naukowe obejmują wielojęzyczność i wielokulturowość oraz nauczanie języków obcych, a także dydaktykę języka polskiego jako obcego i drugiego. Jest promotorem koncepcji glottodydaktyki porównawczej oraz zorientowanych humanistycznie nurtów edukacji językowej. Jego działalność naukowa stanowi kontynuację idei krakowskiej szkoły glottodydaktyki polonistycznej Władysława Miodunki. Jest propagatorem dydaktyki języków obcych, stanowiącej humanistyczne zaplecze rozwoju autonomicznej glottodydaktyki.

Przygotowywane przez niego opracowania naukowe skupiają się głównie wokół zagadnień związanych z pedagogiką językową, glottodydaktyką ogólną i porównawczą, pedeutologią (przede wszystkim kształceniem nauczycieli języków obcych), nauczaniem międzykulturowym i kulturowymi uwarunkowaniami edukacji językowej, dydaktyką języków dla potrzeb zawodowych oraz nauczaniem języka polskiego jako drugiego w tle procesów migracji.

Jest inicjatorem i redaktorem trzech serii wydawniczych: serii InterVAL (Interdisziplinäre Verortungen der Angewandten Linguistik) w Vandenhoeck&Ruprecht Verlage (V&R unipress) w Getyndze, serii Glottodydaktyka w Wydawnictwie Naukowym PWN w Warszawie oraz serii Nowe w glottodydaktyce. Studia lingwistyczne i pedagogiczne w krakowskiej oficynie Księgarnia Akademicka.

Jest trenerem, facylitatorem, analitykiem transakcyjnym, mentorem oraz akredytowanym tutorem rozwojowym i akademickim. Autorem podręczników akademickich z zakresu uczenia się i nauczania języków oraz podręczników szkolnych i kursowych do nauki języków obcych.